Jæja jæja jæja... Frá mér hefur hvorki heyrst hósti né stuna í rúmlega hálfan mánuð.  En örvæntið ekki kæru vinir, ég er við hestaheilsu eða svona hér um bil.  Smá særindi í hálsi, örlítill hor í nebbaling og stöku hnerri hrjá mig en það er nú engin nýlunda í Sunnulandi.  Andleg heilsa er það sem skiptir máli.  Og hér er sko heldur betur sól í hjarta og gleði í lund.  Ég er komin heim.

Já, home sweet home.  Efstaleitið, leitið fagra, er nú mitt annað heimili.  Þar stunda ég vefstjórn af kappi með bros á vör.  Já, svei mér þá, ég brosi allan hringinn.  Marga hringi bara.  Síðan ég byrjaði 23. ágúst hef ég sennilega talað meira heldur en í allt sumar samanlagt.  Ég blaðra gjörsamlega út í eitt enda þarf ég að losa um uppsafnað blaður sem var við það að sprengja á mér skrokkinn uppi á Grjóthálsi í sumar.  Það tekur mig að öllum líkindum nokkrar vikur að ná núllstöðu á blaðurmælinum, þangað til verð ég eins og ég var í grunnskóla: síblaðrandi.

En talandi um skóla.  Nú byrjar háskólinn aftur og ég þykist ætla að gera stóra hluti þar í vetur.  Síðasta vor var ég komin með upp í kok af skóla en nú er kominn september og þá kemur alltaf þessi skóla-tilhlökkun upp í mér.  Einhverra hluta vegna held ég að þetta ár verði öðruvísi en hin fyrri, ég hafi endalausan kraft og nennu til að læra, ég vinni öll verkefni af miklum metnaði og eldmóði og þar fram eftir götunum.  Innst inni veit ég þó að þetta er bölvuð vitleysa og í miðjum október þegar ég þarf að fara að skila ritgerðum þá á ég eftir að vilja æla yfir tölvuna og hætta í skólanum.  En um daginn þá reiknaði ég það út að ef ég klára 30 einingar í vetur þá er ég nú bara svo gott sem búin, bara ein "lítil" mastersritgerð eftir og þá ætti ég að vera búin með skóla for good.  Sjitt hvað tíminn líður hratt.

Annars ákvað ég nú að poppa námið mitt aðeins upp í vetur og skrá mig í rússnesku í fjarnámi í Verzló.  Nú tel ég mig s.s. vera orðna 18 ára Verzlómær, frá toppi oní tær (engar brækur, komd' og vertu sprækur - hárið mitt er ljóst, með silíkonu brjóst, la la laaa laaa...) og eins og sönnum Verzlingi sæmir þá skrifa ég z í Verzló.  Rússneska, da!

Já já, vinna, skóli, mömmó, ég ætla sko að gera allt í vetur.  Og það með bros á vör!  Jeij.

Þangað til næst,
Little miss cheerful